mehdi@snowleopard.ir
به یاد مهدی عمیدی، مرد همیشه لبخند

به یاد مهدی عمیدی، مرد همیشه لبخند

تابستان 83 پس از برپایی کمپ 2 و البته نصب طناب های ثابت بخشی از مسیر کمپ 2 به 3، جهت استراحت راهی کمپ اصلی شدیم. مسیر کمپ 1 به 2 تا 3 در رخ شمالی دیران پیک. مسیری است پر برف و خطرناک که از هر سوی آن در هر لحظه بهمن ها سرازیرند و نقطه امنی در آن به چشم نمی خورد. از ترس سقوط بهمن بر روی کمپ 2 چادرها را در محلی دپو کردیم و راهی کمپ اصلی شدیم. اعضای تیم به دلیل دو روز فعالیت سخت، بسیار خسته و فرسوده اند، با این حال همه شاد و مسرور از تلاش مان در کمپ اصلی با استقبال “شاه قریب” آشپز خوش رو و خوش برخورد تیم روبرو شدیم. شاه قریب خنده رو عاشق ایرانی هاست. او اهل دره هونزا و شیعه مذهب است. دره هونزا دارای دو منطقه اهل تسنن در بخش هونزا و شیعیان در بخش ناگار است. روستای میناپین مبداء صعود دیران پیک نیز روستایی است شیعه نشین و اهالی آن از بدو ورود تیمی از ایران بارها علاقه خود به اهل بیت را به تیم نشان داده اند. اما بزرگ ترین ایراد شاه قریب کثیف کاری او در آشپزخانه است که بیش از همه مهدی را عصبانی می کرد. به همین خاطر خودش را مسئول آشپزخانه کردیم. شاه قریب هم که از دست مهدی نمی توانست به میل خود رفتار کند بنای دوستی را با مهدی ریخته بود. هر چند هیچ کدام به انگلیسی تسلط نداشتند ولی زبان اشاره موجب شده بود تا زیر و بم زندگی هم را به خوبی درک کنند و دائما قهقهه خنده هایشان از چادر آشپزخانه به...
آخرین مصاحبه مهدی: باید از همه زندگی گذشت

آخرین مصاحبه مهدی: باید از همه زندگی گذشت

متن زیر مصاحبه ای است که مهدی عمیدی چند ماه پیش از مفقود شدن در کوهستان مون بلان فرانسه در دفتر ایسنا انجام داده است. زمانی که وارد دفتر ایسنا شد و پشت میز مقابل ما نشست، اولین صحبتی که کرد این بود: “می تونم یک سوال از شما بپرسم؟ چطور شد یاد این رشته ورزشی افتادید و تصمیم گرفتید با من مصاحبه کنید؟ مگر در دنیای قراردادهای میلیاردی فوتبال، کوهنوردی هم مهم است؟” و این سوال شاید به تنهایی پاسخگوی چندین سوال ما بود. مهدی عمیدی به بهانه بازگشت از فتح قله “دائولاگیری” با حضور در ایسنا، در خصوص این ورزش پر هیجان و در عین حال خطرناک گفت: کوهنوردی برای من چیزی فراتر از عشق است و در این راه همیشه به خراسانی و ایرانی بودن خودم افتخار می کنم. کوهنورد خراسانی و تنها ایرانی فاتح قله اورست بدون اکسیژن، در خصوص آخرین صعود خود توضیح داد: قله سرسخت “دائولاگیری” در کشور نپال به عنوان هفتمین کوه دنیا، مقصد من برای فتح بود که از هشتم فروردین ماه سال 91 به همراه دو ایرانی دیگر، هفت ایتالیایی، دو آمریکایی و چهار نفر از جمهوری چک آغاز شد و 58 روز طول کشید، در حالی که فکر می کردیم خیلی سریع تر می توانیم این قله را فتح کنیم. وی افزود: متاسفانه نیما افزایی و مرتضی رمضانی دوستان ایرانی من در این تیم، به دلایلی مانند شکستن انگشت دست و مشکلات دیگر از همراهی من در ادامه راه باز ماندند؛ همچنین حدود سه سال پیش مهدی اعتمادی فر در همین قله جان خود را از دست داد و ما امسال نیز مجبور شدیم 45 روز به دلیل برف...